spasc na 4 lapy

Nie czulam sie na silach odkopywac topora wojennego. Po prostu przyszlam do pracy i wbrew przyjetym konwenansom na pozdrowienie ''jak sie masz'' odpowiedzialam, zgodnie z prawda, ze parszywie, bo........, plus bo............ i w dodatku, bo................. 
W odpowiedzi przytoczono mi kilka przepisow, zgodnie z ktorymi sytuacja taka nie moze miec miejsca i pouczono mnie gdzie powinnam zadzwonic i komu nazwymyslac.
Orzeklam, ze nie czuje sie na silach nigdzie dzwonic i prosic o cokolwiek, nawet jesli jest to moim uswieconym prawem. W tej sytuacji podjeto dzialania z wylaczeniem mojej, sponiewieranej, osoby.
Zajelo to jakies 40 minut i 4 rozmowy telefoniczne, aby po kolejnej godzinie pozostawiona w domu czesc rodziny, wlaczajac maloletnich, ktorzy stanowili glowny argument w tej potyczce slownej, mogli cieszyc sie cieplem bijacym od grzejnikow.
Komiczne w tej calej sytuacji jest to, ze kiedy fachowiec naprawial ogrzewanie, z mieszkania na gorze, gdzie ''mokra robote'' odwalaja jego koledzy, na glowe polala mu sie woda :/ mozna by rzec, nie uszlo mu na sucho.
Jak dobrze, po miesiacach odgrywania supermenki, moc pozwolic dzialac innym.